Gdy nast\u0105pi\u0142 prze\u0142om.
\nTego dnia niebo zaci\u0105gni\u0119te by\u0142o g\u0119stymi, niemal namacalnymi chmurami. To, co wcze\u015bniej by\u0142o niewinnymi kropeczkami, obecnie. Obecnie chmury wygl\u0105da\u0142y jak pe\u0142ne intensywnego, upiornego wr\u0119cz, fioletowego p\u0142ynu. Nie wygl\u0105da\u0142o to dobrze. Meteorolodzy ju\u017c nawet nie prubowali uspokaja\u0107 cywili. Wszyscy zkupowali ogromne wprost ilo\u015bci maseczek wojskowych oraz budowlanych i chodzili w tym do pracy. W telewizji radzono pozostawa\u0107 w domach, z \u00f3wagi na zbli\u017caj\u0105cy si\u0119 wiatr oraz ulew\u0119, kt\u00f3ra mog\u0142a przes\u0105dzi\u0107 o wszystkim.
\n– Id\u0119! – Zawo\u0142a\u0142 Albert przy drzwiach naci\u0105gaj\u0105c buty.
\n– Mo\u017ce lepiej zadzwo\u0144 do J\u00f3zka i we\u017a urlop. Zobacz jak jest na dworze. – Powiedzia\u0142a Anna patrz\u0105c z trosk\u0105 na m\u0119\u017ca.
\n– Dobrze wiesz, \u017ce mam wa\u017cne spodkanie. B\u0119d\u0119 uwa\u017ca\u0142. – Odpar\u0142 ca\u0142uj\u0105c \u017con\u0119.
\nWyszed\u0142 w lodowaty wiatr. By\u0142a to wr\u0119cz ma\u0142a wichura. Lodowate powietrze zmra\u017ca\u0142o stoj\u0105c\u0105 wod\u0119 na ulicach oraz w rowach. Nieliczni mieszka\u0144cy okutani byli jak na Syberii w kilka swetr\u00f3w narzuconych jeden na drugim. By ustrzedz si\u0119 od wszechobecnego ch\u0142odu.
\nM\u0119\u017cczyzna wsiad\u0142 w stoj\u0105ce pod blokiem srebrne Audi, w\u0142\u0105czy\u0142 ogrzewanie na maksymaln\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107 i ruszy\u0142 w stron\u0119 swojego miejsca pracy. Uruchamiaj\u0105c niemal bezwiednie radio.
\n– Og\u0142aszamy wa\u017cne wiadomo\u015bci! Od godziny szesnastej nakazuje si\u0119 pozosta\u0107 wszystkim w domach. Zbli\u017ca si\u0119 bardzo niebezpieczna \u015bciana wodna. W jej sk\u0142adzie wykryto niezidentyfikowane cz\u0105steczki, kt\u00f3re mog\u0105 pochodzi\u0107 z meteor\u00f3w. Uprasza si\u0119 o zamkni\u0119cie drzwi, okien, zas\u0142oni\u0119cie wszystkiego, a najlepiej ukrycia si\u0119 w piwnicy. – M\u00f3wi\u0142 w\u0142a\u015bnie prezenter.
\n– Kurwa ma\u0107. – Zakl\u0105\u0142 Albert s\u0142uchaj\u0105c ci\u0105gle nadawanego komunikatu.
\nKa\u017cda stacja nadawa\u0142a tylko ten jeden konkretny program. Nie lepiej by\u0142o w telewizji, jak zd\u0105\u017cy\u0142 si\u0119 przekona\u0107 jeszcze w domu. Wiadomo\u015bci hucza\u0142y na temat chmur. O niczym innym si\u0119 teraz nie m\u00f3wi\u0142o.
\nWko\u0144cu gdy Albert dotar\u0142 do pracy i wszed\u0142 do ciep\u0142ego wn\u0119trza budynku, przywita\u0142 go niski, pulchny m\u0119\u017cczyzna w \u015brednim wieku z kozi\u0105 brudk\u0105, g\u0119stym w\u0105sem i papierosem w ustach.
\n– Kurwa. Albert. S\u0142ysza\u0142e\u015b? – Zapyta\u0142 od progu.
\nJ\u00f3zef by\u0142 typem cz\u0142owieka, kt\u00f3ry wr\u0119cz bezwiednie wpl\u0105tuje w prawie ka\u017cd\u0105 wypowied\u017a jakie\u015b przekle\u0144stwo. Zw\u0142aszcza, gdy by\u0142 czym\u015b podniecony.
\n– Kto nie s\u0142ysza\u0142. – Wezdchn\u0105\u0142 Albert wieszaj\u0105c p\u0142aszcz na ko\u0142ku wystaj\u0105cym ze \u015bciany.
\n– Odwo\u0142ali spodkanie. – Powiedzia\u0142 J\u00f3zek zapalaj\u0105c papierosa.
\n– Boj\u0105 si\u0119 tej ulewy? –
\n– Kto ich tam kurwa wie. Tamten dziad, z kt\u00f3rym dzisiaj rozmawia\u0142em t\u0142umaczy\u0142 si\u0119 dobrem pracownik\u00f3w. Chc\u0105 prze\u0142o\u017cy\u0107 to na za tydzie\u0144. Rozumiesz to kurwa? Na za tydzie\u0144! –
\n– Ty si\u0119 ciesz, \u017ce nie chc\u0105 zerwa\u0107 umowy. –
\n– Jeszcze by ch\u00f3je sprubowali, to by zobaczyli. – Zako\u0144czy\u0142 brodacz wrzucaj\u0105c peta do kryszta\u0142owej popielniczki stoj\u0105cej na parapecie.
\nDzie\u0144 w pracy przeszed\u0142 Albertowi do\u015b\u0107 zwyczajnie. Praca jak praca. Miejscem, w kt\u00f3rym Albert pracowa\u0142, by\u0142a sp\u00f3\u0142dzielnia mieszkaniowa. A tam raczej wszystko przebiega tym samym torem.
\nPunktualnie o szesnastej Albert przekroczy\u0142 pr\u00f3g domostwa. Gdy wraca\u0142 widzia\u0142, \u017ce fioletowe chmury s\u0105 nap\u0119cznia\u0142e, nad\u0119te jak balony. Gotowe by przy najmniejszym poruszeniu eksplodowa\u0107 fontannami, czego\u015b. Nie wiadomo czego.
\n– Ju\u017c jestem! – Krzykn\u0105\u0142 stoj\u0105c na progu.
\nWszed\u0142 do kuchni. \u017bona w\u0142a\u015bnie odwraca\u0142a schaby na patelni. Emilka za\u015b bawi\u0142a si\u0119 zabawkow\u0105 kuchenk\u0105 przy stole.
\n– No kr\u00f3lewno, co robi\u0142a\u015b jak tatusia nie by\u0142o? – Zapyta\u0142 m\u0119\u017cczyzna smyraj\u0105c c\u00f3reczk\u0119 po g\u0142\u00f3wce.
\n– Bawi\u0142y\u015bmy si\u0119 z mam\u0105 w sklep. – Odpar\u0142a dziewczynka szeroko si\u0119 u\u015bmiechaj\u0105c.
\n– Ho ho. Kto wie. Mo\u017ce nam wyro\u015bnie ma\u0142a biznesmenka. – Powiedzia\u0142 Albert. Na co Anna za\u015bmia\u0142a si\u0119 krudko.
\n– Gdy dorosn\u0119, chc\u0119 by\u0107 kuchark\u0105. – Powiedzia\u0142a ze \u015bmiertelnie powa\u017cn\u0105 min\u0105 dziewczynka.
\n– To ucz si\u0119 od mamusi. Patrz jakie dobre jedzonko nam robi. – U\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 gdy Anna nak\u0142ada\u0142a jedzenie na tale\u017ce.
\n– I jak w pracy? – Zapyta\u0142a kobieta gdy ju\u017c zjedli.
\n– Odwo\u0142ali spodkanie. J\u00f3zu\u015b by\u0142 w\u015bciek\u0142y jak nie wiem co. Rzuca\u0142 mi\u0119sem chyba cz\u0119\u015bciej, ni\u017c ostatnio, gdy go okradli. –
\n– Odwo\u0142ali si\u0119 ca\u0142kiem?
\n– Nie. Podobno maj\u0105 wys\u0142a\u0107 kogo\u015b w przysz\u0142ym tygodniu. –
\n– A jak Natalia? –
\nAlbert zpowa\u017cnia\u0142. Odsuwaj\u0105c tale\u017c.
\n– Bez zmian. – Odpar\u0142 krudko.
\n– Natalia by\u0142a to siostra Alberta. By\u0142a od niego m\u0142odsza o siedem lat. Obecnie dwudziestolatka mia\u0142a wypadek dwa miesi\u0105ce temu. Gdy wraca\u0142a z pracy do domu, jej auto zde\u017cy\u0142o si\u0119z tirem. Dziewczyna nie odnios\u0142a zbyt du\u017cych obra\u017ce\u0144, ale zapad\u0142a w \u015bpi\u0105czk\u0119.
\n– Biedna. Oby z tego wysz\u0142a. – Wezdchn\u0119\u0142a Anna.
\n– Mam ochot\u0119 zajeba\u0107 tego pojeba. \u015ani mi si\u0119 jeszcze czasami ta ca\u0142a sytuacja. Jak wraca\u0142a w \u015bniegu, a tu z za zakr\u0119tu wyje\u017cd\u017ca ten pierdolony tir i zgniata jej Merca jak puszk\u0119 po piwie.
\nRozmawiali jeszcze jaki\u015b czas. Przerwa\u0142 im g\u0142o\u015bny huk za oknem.
\n– Co jest! – Zawo\u0142a\u0142 Albert zrywaj\u0105c si\u0119 z krzes\u0142a.
\nPodszed\u0142 do okna, rozsun\u0105\u0142 zas\u0142onk\u0119 i wyj\u017ca\u0142.
\n– O kurwa. – Zkomentowa\u0142 krudko padaj\u0105c bezw\u0142adnie na krzes\u0142o.
\n– Co jest? – Zapyta\u0142a natychmiast Anna wstaj\u0105c od sto\u0142u.
\n– Lepiej na to nie patrz. – Powiedzia\u0142 Albert oddychaj\u0105c g\u0142\u0119boko jak po maratonie.
\nAnna mimo wszystko jednak tak\u017ce spoj\u017ca\u0142a za okno. Szybko odwruci\u0142a wzrok i mocno zaci\u0105gn\u0119\u0142a zas\u0142onki. Gdy spoj\u017ca\u0142a na m\u0119\u017ca, w jej oczach czai\u0142a si\u0119 czysta zgroza.
\nZa oknem przedstawia\u0142 si\u0119 widok z koszmar\u00f3w. Z koszmar\u00f3w, kt\u00f3re narodzi\u0142y si\u0119 w umy\u015ble spaczonego wieloletnim pobytem w psychiatryku cz\u0142owieka, kt\u00f3ry wcze\u015bniej z zimn\u0105 krwi\u0105 zabija\u0142 i czerpa\u0142 z tego rado\u015b\u0107.
\nOlbrzymie, teraz przypominaj\u0105ce naprawd\u0119 nap\u0119cznia\u0142e balony fioletowe chmury pokrywa\u0142y ca\u0142y niebosk\u0142on. By\u0142o ciemno jak podczas za\u0107mienia s\u0142o\u0144ca. Lecz to nie przeszkadza\u0142o w podziwianiu reszty pi\u0119knego krajobrazu.
\nStrugi dziwnej, jakby czarnej wody zp\u0142ywa\u0142y po szybach, drzewach i innych obiektach. Woda sta\u0142a do poziomu mniej wi\u0119cej po\u0142owy wysoko\u015bci typowego parteru kamienicy. Samochody by\u0142y prawie przykryte lustrem cieczy. Lecz to nie by\u0142o najgorsze.
\nNa ulicach sta\u0142o kilku ludzi. Deszcz zp\u0142ywa\u0142 po ich twarzach i ubraniach. Zmieniaj\u0105c ich barw\u0119 na przydymion\u0105. Wypaczon\u0105.
\nLudzie stali w bezruchu, a na ich twarzach malowa\u0142o si\u0119 cierpienie. To tak\u017ce nie by\u0142o jednak najgorsze.
\nCo jaki\u015b czas z nieba strzela\u0142y intensywnie fioletowe pioruny. Trzaska\u0142y one w budynki, drzewa i wszystko inne, niszcz\u0105c wszystko czego dotkn\u0119\u0142y. To, co zostawa\u0142o ze zniszczonych drzew, przypomina\u0142o w najlepszym wypadku stert\u0119 zaple\u015bnia\u0142ych wiur\u00f3w. Ale to nie by\u0142o najgorsze.
\nNajgorsze by\u0142o to, co znajdowa\u0142o si\u0119 w lewej cz\u0119\u015bci miasta. Skupisko wie\u017cowc\u00f3w chwia\u0142o si\u0119 za\u00f3wa\u017calnie. Kilka ju\u017c si\u0119 rozpada\u0142o. Dziwne pioruny oraz deszcz zdawa\u0142y si\u0119 roztapia\u0107 ceg\u0142y i kamie\u0144. Niszczej\u0105ce budowle traci\u0142y tak\u017ce wszelk\u0105 barw\u0119. Staj\u0105c si\u0119 cieniamy samych siebie.
\nWtedy zacz\u0105\u0142 si\u0119 koniec \u015bwiata, jaki znamy my.
\nCdm.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Gdy nast\u0105pi\u0142 prze\u0142om. Tego dnia niebo zaci\u0105gni\u0119te by\u0142o g\u0119stymi, niemal namacalnymi chmurami. To, co wcze\u015bniej by\u0142o niewinnymi kropeczkami, obecnie. Obecnie chmury wygl\u0105da\u0142y jak pe\u0142ne intensywnego, upiornego wr\u0119cz, fioletowego p\u0142ynu. Nie wygl\u0105da\u0142o to dobrze. Meteorolodzy ju\u017c nawet nie prubowali uspokaja\u0107 cywili. Wszyscy zkupowali ogromne wprost ilo\u015bci maseczek wojskowych oraz budowlanych i chodzili w tym do pracy.… Czytaj dalej Wszystko si\u0119 ko\u0144czy, wszystko si\u0119 zaczyna, cz3. Creepy pasta.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":308,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-211","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-creepy-pasty","entry"],"elten_commentscount":8,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/211","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/308"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=211"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/211\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":341,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/211\/revisions\/341"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=211"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=211"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=211"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}