Na wst\u0119pie pragn\u0119 powiedzie\u0107. Spokojnie, wszystko si\u0119 ko\u0144czy, wszystko si\u0119 zaczyna nie umar\u0142o i mo\u017ce nawet dzisiaj b\u0119dzie kolejny odcinek. Ale teraz zobaczcie, co si\u0119 wyl\u0119g\u0142o w mojej chorej \u0142epetynie.<\/p>\n
O\u015brodek 13 zawsze by\u0142 zat\u0142oczony. Czy to poprostu liczba petent\u00f3w zg\u0142aszaj\u0105cy si\u0119 do tej p\u00f3\u0142tajnej bazy, czy poprostu pracownicy albo deleganci. Nie wa\u017cne, jaki by\u0142 pow\u00f3d, bo skutek zawsze by\u0142 taki sam. Terminale zat\u0142oczone, \u0142awki zaj\u0119te, a i pod\u0142oga pe\u0142na ludzi. Ten dzie\u0144 wcale nie wygl\u0105da\u0142, jakby mia\u0142 wprowadzi\u0107 rewolucj\u0119 w dzia\u0142aniu bazy.
\nJon przeci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119. Kolejny dzie\u0144 w pracy. Gdy stara\u0142 si\u0119 o przyj\u0119cie my\u015bla\u0142, \u017ce b\u0119dzie, interesuj\u0105co. O\u015brodek trzynasty, p\u00f3\u0142tajny od\u0142am strefy 51. A skoro strefa 51, no to musi co\u015b tutaj by\u0107, prawda? My\u015bla\u0142 przez pierwsze dni. Rzeczywisto\u015b\u0107 jak to rzeczywisto\u015b\u0107 da\u0142a mu solidnego kopniaka w ty\u0142ek, udowadniaj\u0105c, jak jest naprawd\u0119. A naprawd\u0119 by\u0142o biurokratycznie.
\nZapytywani pracownicy te\u017c zachowywali si\u0119 niemal jak roboty. Zapisa\u0107, zapami\u0119ta\u0107, zamaza\u0107, zakaza\u0107, przekaza\u0107, zniszczy\u0107, niczym polecenia zapisane na ko\u015bci pami\u0119ci. Kilku co prawda wy\u0142amywa\u0142o si\u0119 z tych dziwnych norm, ale by\u0142y to raczej nic nie znacz\u0105ce jednostki.
\nObecnie, Jon przepracowa\u0142 w tym biurokratycznym szale\u0144stwie dziesi\u0119\u0107 lat i ani razu nie widzia\u0142 niczego, nieprawid\u0142owego. Niczego takiego, co mo\u017cnaby uzna\u0107 za rzecz do ukrycia przed \u015bwiat\u0119. Prawd\u0119 muwi\u0105c, m\u0119\u017cczyzna dowiedzia\u0142 si\u0119 od szefa, \u017ce prawdziwe obiekty ukryte s\u0105 w o\u015brodku pierwszym. Trzynastka dzia\u0142a\u0142a raczej jako po\u015brednik mi\u0119dzy prawd\u0105 a fa\u0142szem. Zbierali dane o \u015bwiecie, przetwarzali i na ich bazie poszukiwali obiekt\u00f3w. Jonowi przypomnia\u0142y si\u0119 dni, w kt\u00f3re nami\u0119tnie wczytywa\u0142 si\u0119 w artyk\u00f3\u0142y fundacji SCP. Z rozbawieniem przypomina\u0142 sobie jak wierzy\u0142 w istnienie fundacji, kt\u00f3ra occzywi\u015bcie zdanem Jona powinna istnie\u0107.
\nW prawdzie istnia\u0142a strefa 51, ale przynajmniej tutaj, gdzie Jon pracowa\u0142, nie dzia\u0142o si\u0119 nic.
\nKolejne awansy nie znaczy\u0142y praktycznie nic, prucz ilo\u015bci papier\u00f3w do przerobienia. Im wy\u017csze stanowisko, tym wi\u0119cej \u015bmieci. Co prawda p\u0142acili dobrze. 1000 dolar\u00f3w piechot\u0105 nie chodzi, ale czy warto si\u0119 tak po\u015bwi\u0119ca\u0107 dla sterty papierk\u00f3w? Takie my\u015bli przechodzi\u0142y cz\u0119sto przez g\u0142ow\u0119 Jona, kt\u00f3ry gdzie\u015b pod\u015bwiadomie wierzy\u0142 w to, \u017ce w ko\u0144cu nadejdzie dzie\u0144, w kt\u00f3rym zobaczy co\u015b, niezwyk\u0142ego. Nie my\u015bla\u0142 jednak, \u017ce nadejdzie to tak szybko.<\/p>\n
Dzy\u0144, dzy\u0144, dzy\u0144, telefon zadzwoni\u0142 kt\u00f3ry\u015bset raz z rz\u0119du. Zirytowana Alice wezdchn\u0119\u0142a, odk\u0142adaj\u0105c laptopa z w\u0142a\u015bnie czytanym artyku\u0142em. Podnios\u0142a s\u0142uchawk\u0119 pami\u0119taj\u0105cego Stalina aparatu i rzuci\u0142a.
\n– Alice Morgans, III wydzia\u0142 NASA, s\u0142ucham? – Rzuci\u0142a.
\n– Alice, nie ma czasu. Zejd\u017a szybko do laboratorium. Jest pewna, sprawa. – Odezwa\u0142 si\u0119 znajomy g\u0142os w s\u0142uchawce.
\n– Ju\u017c ju\u017c. Pali si\u0119 co\u015b? – Zapyta\u0142a spokojnie.
\n– To nie jest rozmowa na telefon. Przyjdziesz, to si\u0119 wszystkiego dowiesz! – Zawo\u0142a\u0142 z lekkim ponagleniem.
\n– Ju\u017c lec\u0119. – Dziewczyna od\u0142o\u017cy\u0142a s\u0142uchawk\u0119, w biegu narzucaj\u0105c wisz\u0105cy na oparciu fotela p\u0142aszcz.
\nPo wyj\u015bciu z pokoiku na pi\u0119tnastym pi\u0119trze zkierowa\u0142a si\u0119 do windy. Zmieni\u0142a zdanie w ostatniej chwili widz\u0105c t\u0142umek przed drzwiami. Zbieg\u0142a po schodach na poziom pi\u0105ty. Zdyszana wpad\u0142a do drzwi znajduj\u0105cych si\u0119 w samym ko\u0144cu korytarza.
\nJak zwykle uderzy\u0142a j\u0105 ostra i ci\u0119\u017ckawa wo\u0144 odczynnik\u00f3w, kt\u00f3re by\u0142y tutaj na porz\u0105dku dziennym. Przy blatach krz\u0105ta\u0142o si\u0119 kilka os\u00f3b, przestawiaj\u0105c co\u015b w zlewkach i dolewaj\u0105c jakie\u015b p\u0142yny. Przy najnowszym wynalazku wykupionym od fundacji X, telektroskopie, sta\u0142 wysoki, szczup\u0142y bl\u0105dyn ubrany w bia\u0142y, lekko wygnieciony kitel. Na widok wchodz\u0105cej zerwa\u0142 si\u0119 od urz\u0105dzenia.
\n– Alice, dzi\u0119ki Bogu. W\u0142a\u015bnie patrzyli\u015bmy na gwiazdy, ustalali\u015bmy korekcj\u0119, i zobaczy\u0142em to. – Zacz\u0105\u0142 ledwo widz\u0105c zziajan\u0105 przyjaci\u00f3\u0142k\u0119 w progu.
\n– Matthew, czekaj chwil\u0119. – Wysapa\u0142a, podchodz\u0105c do urz\u0105dzenia. Uaktywni\u0142a interfejs dotykowy i ustawi\u0142a przeka\u017anik na tryb pionowy. Elastyczna rura ze zgrzytem silniczka wysun\u0119\u0142a si\u0119 z obudowy, by znajduj\u0105ca si\u0119 na ko\u0144cu specjalistyczna kamera mog\u0142a pokaza\u0107 obraz z za okna, a \u015bci\u015blej, z za lustra polaryzacyjnego.
\n– No i co ty tutaj, – Zacz\u0119\u0142a. Urwa\u0142a jednak, patrz\u0105c na co\u015b, co pocz\u0105tkowo wygl\u0105da\u0142o jak zbi\u00f3r koklorowych kropek, kt\u00f3re po woli zwi\u0119ksza\u0142y si\u0119, gdy odleg\u0142o\u015b\u0107 do ziemi mala\u0142a.
\n– Co to jest? – Wyrzuci\u0142a z siebie. –
\n– Nie wiemy. Ale ty ju\u017c mia\u0142a\u015b do\u015bwiadczenia z badaniami meteoryt\u00f3w. Czy to mo\u017ce by \u0107 kolejny opad? – Zapyta\u0142 ch\u0142opak.
\n– Z takiej odleg\u0142o\u015bci, o tej porze i przy tym \u015bwietle za du\u017co ci nie powiem. – Odpowiedzia\u0142a patrz\u0105c wci\u0105\u017c na powi\u0119kszaj\u0105ce si\u0119, tajemnicze obiekty.
\n– Oszacowali\u015bcie ju\u017c czas opadu? – Zapyta\u0142a po chwili.
\n– Kilka dni, oko\u0142o tygodnia. Powiedzmy, \u017ce 5 dni z hakiem. – Odpar\u0142.
\n– No nic, trzeba si\u0119 poprostu przygotowa\u0107. Wys\u0142a\u0107 zbieraczy, poinformowa\u0107 media, \u017ceby nie latali nam tutaj teraz dronami i nie kombinowali. Zajmij si\u0119 tym. Ja przez ten czas przygotuje stanowisko badawcze. – Alice by\u0142a w swoim \u017cywiole, planuj\u0105c wszystko z wyprzedzeniem.
\nZbieraczami nazywano w tutejszym \u017cargonie ludzi, kt\u00f3rzy pracowali dla NASY, zbieraj\u0105c dla nich odnalezione, kosmiczne ska\u0142y i inne ciekawostki. By\u0142o ich du\u017co i w r\u00f3\u017cnych miejscach \u015bwiata, to te\u017c pracowali szybko i sprawnie.
\nAlice uda\u0142a si\u0119 po jakim\u015b czasie ponownie do swojego biura. Musia\u0142a wszystko przemy\u015ble\u0107, ustali\u0107, za\u0142atwi\u0107, op\u0142aci\u0107, sporo roboty. Ale mo\u017ce jednak warto? To pytanie kr\u0105\u017cy\u0142o gdzie\u015b w g\u0142\u0119bi jej umys\u0142u. Zaj\u0119\u0142a si\u0119 wr\u0119cz mechanicznym przygotowywaniem wszystkiego na tyle, na ile by\u0142o to oczywi\u015bcie mo\u017cliwe. Nie mogli ubezpieczy\u0107 si\u0119 na wszystko, ale na tyle, na ile si\u0119 da\u0142o. W ko\u0144cu nadszed\u0142 spodziewany dzie\u0144, gdzie widoczne ju\u017c w ca\u0142ej niemal krasie obiekty by\u0142y zauwa\u017calne w bezchmurnych obszarach Ameryki P\u00f3\u0142nocnej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Na wst\u0119pie pragn\u0119 powiedzie\u0107. Spokojnie, wszystko si\u0119 ko\u0144czy, wszystko si\u0119 zaczyna nie umar\u0142o i mo\u017ce nawet dzisiaj b\u0119dzie kolejny odcinek. Ale teraz zobaczcie, co si\u0119 wyl\u0119g\u0142o w mojej chorej \u0142epetynie. O\u015brodek 13 zawsze by\u0142 zat\u0142oczony. Czy to poprostu liczba petent\u00f3w zg\u0142aszaj\u0105cy si\u0119 do tej p\u00f3\u0142tajnej bazy, czy poprostu pracownicy albo deleganci. Nie wa\u017cne, jaki by\u0142… Czytaj dalej Inwazja, cz1, creepy pasta.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":308,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-225","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-creepy-pasty","entry"],"elten_commentscount":6,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/225","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/308"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=225"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/225\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":334,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/225\/revisions\/334"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=225"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=225"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=225"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}