Po chwili wkroczyli\u015bmy do pomieszczenia, kt\u00f3re, jak si\u0119 ju\u017c z reszt\u0105 spodziewa\u0142am, wygl\u0105da\u0142o jak sala operacyjna xxl. Przy \u015bcianach sta\u0142y przeszklone rega\u0142y, szafy i biurka, w kt\u00f3rych znajdowa\u0142y si\u0119 wszelakie prob\u00f3wki, zlewki, ig\u0142y i inny sprz\u0119t medyczny. Na samym \u015brodku sta\u0142a wielka le\u017canka z przymocowanymi do niej za pomoc\u0105 klamer pasami ze sk\u00f3ry. Jednak nie to sprawi\u0142o, \u017ce mia\u0142am ochot\u0119 z tamt\u0105t czympr\u0119dziej ucieka\u0107.
\nPrzy tylnej \u015bcianie pomieszczenia znajdowa\u0142 si\u0119 rz\u0105d wielkich lod\u00f3wek, a jak\u017ce, przeszklonych. To te\u017c nie by\u0142o jeszcze najgorsze. Najgorsza by\u0142a ich zawarto\u015b\u0107. W \u015brodku znajdowa\u0142y si\u0119 r\u00f3\u017cne cia\u0142a. M\u0119\u017cczyzn, kobiet czy zwierz\u0105t, za\u00f3wa\u017cy\u0142am nawet kilka pojedynczych fragment\u00f3w cia\u0142.
\n– A jednak, \u0142owcy organ\u00f3w? – Szepn\u0119\u0142am czuj\u0105c narastaj\u0105cy strach, lecz stoj\u0105cy obok m\u0119\u017cczyzna zn\u00f3w dynamicznie pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105.
\n– Jak ci ju\u017c m\u00f3wi\u0142em mo\u017cesz by\u0107 spokojna o swoje organki. Za chwil\u0119 dr Makowski wyja\u015bni ci sytuacj\u0119. Zostawiam ci\u0119 pod dobr\u0105 opiek\u0105! – Zarechota\u0142 puszczaj\u0105c moje rami\u0119. Zaskoczona czym\u015b takim zatoczy\u0142am si\u0119 w stron\u0119 le\u017canki, lecz uda\u0142o mi si\u0119 z\u0142apa\u0107 r\u00f3wnowag\u0119 i spoj\u017ce\u0107 na czas w stron\u0119 drzwi, bym zobaczy\u0142a, jak porywacz wychodzi z pokoju, zatrzaskuj\u0105c drzwi. Zosta\u0142am uwi\u0119ziona w tym dziwnym miejscu, z ponownie narastaj\u0105c\u0105 panik\u0105. Serce bi\u0142o jak oszala\u0142e. Cz\u00f3\u0142am te\u017c, \u017ce plecy zaczynaj\u0105 ocieka\u0107 zimnym potem.
\n– Spokojnie, kurwa spokojnie. Tylko spokojnie, Aria! – Szepta\u0142am do siebie, prubuj\u0105c si\u0119 uspokoi\u0107, ale szpony strachu by\u0142y zbyt mocno zaci\u015bni\u0119te.
\nGdy my\u015bla\u0142am, \u017ce z powodu strachu utrac\u0119 przytomno\u015b\u0107, albo dostan\u0119 zawa\u0142u jeszcze przed w\u0142a\u015bciw\u0105 operacj\u0105 us\u0142ysza\u0142am trzask drzwi, kt\u00f3rych wcze\u015bniej nie widzia\u0142am.
\nWrzasn\u0119\u0142am g\u0142o\u015bno i krudko, ale przynajmniej otrz\u0105sn\u0119\u0142am si\u0119 ze strachu, chocia\u017c na chwil\u0119.
\n– Spokojnie, tylko spokojnie! – Rozbrzmia\u0142 czyj\u015b ca\u0142kiem sympatyczny g\u0142os.
\nW\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 wielkie lampy zawieszone na \u015bcianach oraz nad le\u017cank\u0105. W ich \u015bwietle zobaczy\u0142am wkraczaj\u0105cego do pomieszczenia \u015bredniego wzrostu m\u0119\u017cczyzn\u0119, ubranego w bia\u0142y kitel. Jego oczy mia\u0142y bardzo dziwny, metaliczny odcie\u0144, a w\u0142osy jak i elegancko przystrzy\u017cona br\u00f3dka by\u0142y r\u00f3de jak wiewi\u00f3rczy ogon.
\n– Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce dotar\u0142a\u015b do nas w jednym kawa\u0142ku he, he. – Za\u015bmia\u0142 si\u0119, wyci\u0105gaj\u0105c d\u0142o\u0144 i chwytaj\u0105c moj\u0105, nadal dr\u017c\u0105c\u0105 i spocon\u0105.
\n– Nie musisz si\u0119 niczego ba\u0107. Mog\u0119 ci zagwarantowa\u0107 jedno. Nie doznasz tutaj krzywdy. – M\u00f3wi\u0142 dalej, lecz dociera\u0142o to do mnie tylko w cz\u0119\u015bci. Panika zn\u00f3w zacz\u0119\u0142a bra\u0107 g\u00f3r\u0119.
\n– Mo\u017ce \u017ceby nam by\u0142o milej, to si\u0119 sobie przedstawimy, dobrze? Ja jestem Jacek Makowski i b\u0119d\u0119, g\u0142\u00f3wnodowodz\u0105cym ca\u0142ej operacji. –
\n– A, A, Ariana Modrzewiewska. – Wyduka\u0142am w ko\u0144cu. Wsumie sama nie wiedzia\u0142am po co mu to m\u00f3wi\u0119, ale wsumie, co mia\u0142am do stracenia, skoro i tak ju\u017c mnie mieli? Czy op\u00f3r by co\u015b da\u0142?
\n– Hmmm, jakie \u0142adne imi\u0119. – Odpowiedzia\u0142 doktor u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 w taki spos\u00f3b, kt\u00f3ry wywo\u0142a\u0142 tylko dodatkowe ciarki na moich plecach, kt\u00f3re i tak by\u0142y ju\u017c ca\u0142e mokre.
\n– Po co mnie porwali\u015bcie? – Zapyta\u0142am odwa\u017cniej, bior\u0105c g\u0142\u0119boki wdech.
\n– Widzisz, sprawa nie jest prosta. Po pierwsze zacznijmy od tego, \u017ce powinna\u015b czu\u0107 si\u0119 wyj\u0105tkow\u0105. Nie ka\u017cdy jest wystarczaj\u0105co dobry, \u017ceby trafi\u0107 do nas, Ariano. –
\n– Co pan ma na my\u015bli? –
\n– Szukamy ludzi, kt\u00f3rzy nie s\u0105 zwyk\u0142ymi szarakami. Szukamy takich, kt\u00f3rzy wyr\u00f3\u017cniaj\u0105 si\u0119 czym\u015b z po\u015br\u00f3d rszty spo\u0142ecze\u0144stwa. No i ty jeste\u015b tak\u0105 osob\u0105. –
\n– Niby sk\u0105d takie podej\u017cenia? – Zapyta\u0142am ostrzej. Zaczyna\u0142a do mnie powraca\u0107 odwaga, co mnie lekko zdziwi\u0142o, ale te\u017c ucieszy\u0142o.
\n– Opserwowali\u015bmy ciebie od jakiego\u015b ju\u017c czasu, bo wzbudzi\u0142a\u015b nasze zainteresowanie, a te opserwacje tylko utwierdzi\u0142y nas w przekonaniu, \u017ce mamy racj\u0119. Dla tego, – Przerwa\u0142, poniewa\u017c przez niedomkni\u0119te drzwi wesz\u0142y jeszcze dwie osoby.
\nKrocz\u0105c\u0105 po lewej stronie osob\u0105 by\u0142 niski, korpulentny cz\u0142owieczek ubrany w bardzo podobny str\u00f3j, co doktor, lecz mia\u0142 wyszyty symbol ko\u0142a z\u0119batego na sercu oraz nazwisko Mas\u0142owski. Jego w\u0142osy siwia\u0142y, po mimo tego, \u017ce nie wydawa\u0142 si\u0119 jeszcze szczeg\u00f3lnie stary. W oczach p\u0142on\u0105\u0142 jednak weso\u0142y b\u0142ysk.
\nObok niego sz\u0142a wysoka, szczup\u0142a, ciemnow\u0142osa kobieta w ciemnych okularach, kt\u00f3rej posta\u0107 wydawa\u0142a mi si\u0119 znajoma.
\n– Sk\u0105d ja j\u0105 znam. Sk\u0105d ja j\u0105 znam. Sk\u0105d ja j\u0105, – Zastanawia\u0142am si\u0119, gdy nagle mnie ol\u015bni\u0142o.
\nTo ta kobieta sta\u0142a codziennie po po\u0142\u00f3dniu na przystanku pod moj\u0105 szko\u0142\u0105. To ta kobieta stawa\u0142a za mn\u0105 w kolejce w lokalnym sklepiku przez kilka d ni z rz\u0119du. To ona puka\u0142a do drzwi dwa tygodnie temu pod pretekstem potrzeby skorzystania z telefonu. W reszcie, to ona wp\u0119dza\u0142a mnie w to poczucie zagro\u017cenia praktycznie ka\u017cdego dnia od ostatniego czasu.
\n– To ty. Wyszepta\u0142am, patrz\u0105c jej prosto w twarz.
\n– Ach tak, wybacz. – Odpowiedzia\u0142a, patrz\u0105c prosto na mnie. Jej ciemne okulary troch\u0119 mnie niepokoi\u0142y.
\n– No dobrze. To my\u015bl\u0119, \u017ce teraz jest czas na zadawanie pyta\u0144. Niech nasza pacjentka zostanie wtajemniczona w ca\u0142\u0105 spraw\u0119, co o tym s\u0105dzicie? – Zapyta\u0142 doktor przyby\u0142\u0105 w\u0142a\u015bnie reszt\u0119, na co oni kiwn\u0119li delikatnie g\u0142owami.
\n– Najpierw, pozwolisz, wyja\u015bni\u0119 ci spraw\u0119, kt\u00f3r\u0105 w tobie za pewne pobudzi\u0142o moje przybycie. – Powiedzia\u0142a moja prze\u015bladowczyni, nadal nie odwracaj\u0105c wzroku.
\n– Zaczniemy od pocz\u0105tku, b\u0119dzie \u0142atwiej. Nazywam si\u0119 Arkadia Koronier i jestem, \u017ce tak to nazw\u0119, poszukiwaczk\u0105. Szukam nadaj\u0105cych si\u0119 do naszego projektu ludzi. –
\n– To ty mnie \u015bledzi\u0142a\u015b. To ciebie widywa\u0142am ostatnio prawie co dziennie. – M\u00f3wi\u0142am dalej ch\u0142odno.
\n– Zgadza si\u0119. Ja i m\u00f3j partner, kt\u00f3ry ciebie tutaj przyprowadzi\u0142 mieli\u015bmy za zadanie zdoby\u0107 o tobie informacje. Starali\u015bmy si\u0119 ci si\u0119 nie rzuca\u0107 w oczy, ale jak widz\u0119, jeste\u015b bystra. Tym te\u017c pokazujesz, \u017ce jeste\u015b godna ca\u0142ej operacji. –
\n– No dobrze, wszystko rozumiem, ale o co tutaj chodzi? – Nie wytrzyma\u0142am. Ciekawo\u015b\u0107 by\u0142a ju\u017c po prostu zbyt wysoka. Nawet tajemnicza kobieta i dziwny m\u0119\u017cczyzna odeszli na dalszy plan.
\n– Widzisz, pracujemy tutaj nad ulepszeniem cz\u0142owieka. Chcemy, by ludzie nigdy si\u0119 nie sko\u0144czyli. \u017beby przetrwali do ko\u0144ca i d\u0142u\u017cej. \u017beby stali si\u0119 panami wszech\u015bwiata naszego, jak i ca\u0142ego kosmosu, gdy przyjdzie na to pora. – Odezwa\u0142 si\u0119 ma\u0142y cz\u0142owieczek lekko skrzecz\u0105cym g\u0142osem.
\n– No i niby jak to ma dzia\u0142a\u0107? – Zapyta\u0142am z lekkim politowaniem czuj\u0105c, \u017ce strach gdzie\u015b odszed\u0142, kr\u0105\u017c\u0105c gdzie\u015b jak uwi\u0105zany na smyczy pies.
\n– Powiem to w prost. Zamierzamy przenie\u015b\u0107 ca\u0142e twoje jestestwo do robotycznego cia\u0142a, kt\u00f3re b\u0119dzie w stanie przetrwa\u0107 wszystko i wszystkich. Staniesz si\u0119 poprostu nie\u015bmiertelna. – Powiedzia\u0142 doktor. –
\nKompletnie nie spodziewa\u0142am si\u0119 czego\u015b takiego. Przyznaj\u0119, mia\u0142am do\u015b\u0107 ciekawe my\u015bli. Mo\u017ce zamierzaj\u0105 wszczepi\u0107 mi jakie\u015b mechanizmy, wymieni\u0107 wn\u0119trzno\u015bci na jakie\u015b wysoce zaawansowane odpowiedniki z plastiku, no mo\u017ce podda\u0107 jakim\u015b mutacjom, ale to? – Stara\u0142am si\u0119 sobie to wszystko pouk\u0142ada\u0107 w g\u0142owie, lecz co\u015b mi na to nie pozwala\u0142o. Po prostu nie by\u0142am w stanie uwierzy\u0107 w takie co\u015b.
\n– To jaki\u015b \u017cart, prawda? – Zapyta\u0142am. –
\n– Oczywi\u015bcie, \u017ce nie. – Odpar\u0142a na to Arkadia, sk\u0142adaj\u0105c d\u0142onie w piramidk\u0119. – Powiem wi\u0119cej. Nie jeste\u015b pierwsza, z kt\u00f3r\u0105 to zrobili\u015bmy. – Powiedzia\u0142a gestem wskazuj\u0105c lod\u00f3wk\u0119 w koncie.
\n– I wy my\u015blicie, \u017ce ja si\u0119 na to tak po prostu zgodz\u0119? Porwali\u015bcie mnie, przetrzymujecie w jakim\u015b podej\u017canym pomieszczeniu, a teraz, chcecie zrobi\u0107 ze mn\u0105, sama nawet nie wiem co. Co b\u0119dzie z moj\u0105 rodzin\u0105, znajomymi, dawnym \u017cyciem? Do czego chcecie mnie wyko\u017cysta\u0107? – Wyrzuca\u0142am z siebie seri\u0119 pyta\u0144 i wyrzut\u00f3w. Po moich policzkach zacz\u0119\u0142y p\u0142yn\u0105\u0107 nawet \u0142zy, kt\u00f3re ju\u017c sama nie wiedzia\u0142am, czy by\u0142y efektem zerwania jakiej\u015b granicy, gniewu czy \u017calu.
\n– Spokojnie. Wszystko b\u0119dzie dobrze. Czy potrzebna nam twoja zgoda? Pomy\u015blmy. Nas jest tr\u00f3jka, ty jeste\u015b jedna, ju\u017c i tak w naszych r\u0119kach. Jeszcze nam podzi\u0119kujesz za wybranie ciebie. Co do dawnego \u017cycia, no cu\u017c. Trzeba co\u015b po\u015bwi\u0119ci\u0107 w imi\u0119 wi\u0119kszego dobra, prawda? By\u0107 mo\u017ce oni te\u017c kiedy\u015b tutaj trafi\u0105. A jak nie oni, to z pewno\u015bci\u0105 znajdziesz innych. Co do tego, co chcemy z tob\u0105 zrobi\u0107, albo raczej, jak to sama pi\u0119knie uj\u0119\u0142a\u015b, do czego chcemy ciebie wykorzysta\u0107, no cu\u017c. Nie chcemy ciebie wykorzystywa\u0107, chcemy ci da\u0107 lepsze \u017cycie i tyle. – Powiedzia\u0142 doktorek.
\n– No chyba was ostro popieprzy\u0142o! – Krzykn\u0119\u0142am z furi\u0105 w g\u0142osie.
\nW mojej g\u0142owie panowa\u0142 totalny chaos. Stara\u0142am si\u0119 sobie wszystko jako\u015b pouk\u0142ada\u0107, ale si\u0119 nie dawa\u0142o. Wszystko wygl\u0105da\u0142o jak chory \u017cart, albo koszmarny sen. Ale gdzie\u015b w g\u0142\u0119bi siebie wiedzia\u0142am, \u017ce to prawda, i to by\u0142o w tym wszystkim najgorsze.
\n– Co si\u0119 stanie z moim cia\u0142em? – Zapyta\u0142am po chwili lekko dr\u017c\u0105cym g\u0142osem.
\n– Zostanie umieszczone w lod\u00f3wce do czasu, kiedy nie wymy\u015blimy, czy b\u0119dzie si\u0119 da\u0142o przerobi\u0107 je tak\u017ce na nie\u015bmiertelne. Wtedy by\u015b mog\u0142a powr\u00f3ci\u0107 do niego i \u017cy\u0107 dalej, mniej wi\u0119cej jak kiedy\u015b. – Odpar\u0142 korpulentny.
\n– No to ju\u017c chyba wszystko wiesz. – Doktorek zatar\u0142 r\u0119ce, patrz\u0105c na mnie. Szuka\u0142am jeszcze jakiego\u015b pytania czy czego\u015b, \u017ceby przeed\u0142\u00f3\u017cy\u0107 t\u0119 dziwn\u0105 rozmow\u0119 i mo\u017ce wymy\u015ble\u0107 plan ucieczki, ale w mojej g\u0142owie by\u0142o teraz kompletnie pusto.
\n– Zaczekajcie! A co je\u015bli, – Zacz\u0119\u0142am, lecz przerwa\u0142a mi pani in\u017cynier.
\n– Dobra, nie przed\u0142u\u017cajmy. – Jacek, Zdzisiek, dawajcie j\u0105 na st\u00f3\u0142! – Wyda\u0142a szybkie polecenie Arkadia, patrz\u0105c na mnie z dziwnym wyrazem twarzy.
\nRzucili si\u0119 na mnie z g\u0142odnym wyrazem twarzy, jednak ja nie chcia\u0142am odda\u0107 sk\u00f3ry \u0142atwo. Pocz\u0105tkowo by\u0142o do\u015b\u0107 prosto omija\u0107 ich niezdarne pruby. Wysmykn\u0119\u0142am si\u0119 z wyci\u0105gni\u0119tych ju\u017c \u0142apsk siwego i z ca\u0142ej si\u0142y przygrzmoci\u0142am pi\u0119\u015bci\u0105 w nos doktorka, plami\u0105c jego kitel na czerwono.
\nLecz po chwili jakby moi porywacze nabrali energii, bo rzucili si\u0119 na mnie z now\u0105 si\u0142\u0105. Rozpaczliwie szuka\u0142am jakiego\u015b wyj\u015bcia, ale w tym pokoju nie by\u0142o si\u0119 gdzie ukry\u0107, albo czego zabra\u0107 do obrony, bo wszystko by\u0142o albo przymocowane, albo ukryte za szk\u0142em.
\nW ko\u0144cu sta\u0142o si\u0119 to, co si\u0119 sta\u0107 musia\u0142o. Podnie\u015bli mnie. Doktorek za ramiona, Mas\u0142owski za nogi i zacz\u0119li nie\u015b\u0107 w kierunku le\u017canki.
\n– Niee, zostawcie mnieee! – Krzycza\u0142am prubuj\u0105c nadal si\u0119 uwolni\u0107, ale by\u0142a to walka z wiatrakami.
\nPo\u0142o\u017cyli mnie do\u015b\u0107 \u0142agodnie na \u0142\u00f3\u017cku, przypinaj\u0105c pasami. Znajdowa\u0142am si\u0119 teraz w sytuacji bez wyj\u015bcia. Nie mog\u0142am si\u0119 niemal\u017ce rusza\u0107 przez kr\u0119puj\u0105ce moje ruchy sk\u00f3rzane elementy, a w g\u0142owie narasta\u0142a straszliwa panika.
\n– Prosz\u0119. – Wyszepta\u0142am b\u0142agalnie, a z moich oczu zacz\u0119\u0142y ciekn\u0105\u0107 wi\u0119ksze strumienie \u0142ez. Stara\u0142am si\u0119 by\u0107 silna i niewzruszona, ale to by\u0142o ju\u017c zbyt wiele.
\n– Gdy si\u0119 ju\u017c obudzisz, b\u0119dzie ju\u017c po wszystkim. Wyszepta\u0142 doktor delikatnie ocieraj\u0105c moje \u0142zy d\u0142oni\u0105.
\nKoronier zbli\u017cy\u0142a si\u0119 w moj\u0105 stron\u0119, dzier\u017c\u0105c w d\u0142oni wielk\u0105 strzykawk\u0119 z dziwnym, czerwonawym p\u0142ynem.
\n– Co, co to jest? – Wyszlocha\u0142am cicho patrz\u0105c na ni\u0105 bezsilnie.
\n– Co\u015b, co pozwoli ci zasn\u0105\u0107. – Odpar\u0142a, wbijaj\u0105c ig\u0142\u0119 w moje prawe rami\u0119.
\nNie wiem, co si\u0119 dalej dzia\u0142o, bo straci\u0142am przytomno\u015b\u0107, najpewniej przez \u015brodek ze strzykawki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Po chwili wkroczyli\u015bmy do pomieszczenia, kt\u00f3re, jak si\u0119 ju\u017c z reszt\u0105 spodziewa\u0142am, wygl\u0105da\u0142o jak sala operacyjna xxl. Przy \u015bcianach sta\u0142y przeszklone rega\u0142y, szafy i biurka, w kt\u00f3rych znajdowa\u0142y si\u0119 wszelakie prob\u00f3wki, zlewki, ig\u0142y i inny sprz\u0119t medyczny. Na samym \u015brodku sta\u0142a wielka le\u017canka z przymocowanymi do niej za pomoc\u0105 klamer pasami ze sk\u00f3ry. Jednak nie… Czytaj dalej Kronika \u017cycia, cz\u0119\u015b\u0107 2.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":308,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-268","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","entry"],"elten_commentscount":10,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/268","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/308"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=268"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/268\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":271,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/268\/revisions\/271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=268"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=268"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=268"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}