Haaaa, spodziewa\u0142 si\u0119 kto\u015b mnie tutaj? Pewnie ju\u017c nie. No to co, w\u0142a\u015bnie jestem i macie, po za raz, roku czy dw\u00f3ch? Bez znaczenia. Jest? Jest. Zw\u0105dpili\u015bcie jak \u015bmiercio\u017cercy w Valdemara? No to macie problem. A teraz, czyta\u0107!<\/p>\n
Zatrzymali\u015bmy auto przed Wermechav.
\nCo teraz? Zapyta\u0142a po raz nie wiem kt\u00f3ry Lily.
\nLilka, co ty taka w gor\u0105cej wodzie k\u0105pana? Roze\u015bmia\u0142 si\u0119 jej ojciec. Za chwil\u0119 dosi\u0105dziemy Thundercolt\u00f3w.
\nCzy to aby napewno konieczne, nie mog\u0119 lecie\u0107 na Dragetullu? Zapyta\u0142a Sandra.
\nTo akurad jest jeszcze mo\u017cliwe. Odpar\u0142 na to Davidson.
\nWysiedli\u015bmy. Elena da\u0142a ka\u017cdemu z nas po mananecie. Z kul wyskoczy\u0142o stado pi\u0119knych ogier\u00f3w i klaczy. Zbli\u017cy\u0142em r\u0119k\u0119 z kostk\u0105 cukru w stron\u0119 mojego konia. Dostojny ogier parskn\u0105\u0142 krudko, ale wzi\u0105\u0142 cukier i da\u0142 si\u0119 pog\u0142aska\u0107 po pysku.
\nS\u0105 pi\u0119kne! Przyzna\u0142a Aria, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie g\u0142aska\u0142a swoj\u0105 klacz po jedwabistej grzywie.
\nTylko Zack mia\u0142 jaki\u015b problem ze swoim koniem. Thundercolt parska\u0142 cicho, nie pozwalaj\u0105c mu si\u0119 dosi\u0105\u015b\u0107. Wreszcie jednak gdy dosta\u0142 kilka kostek cukru da\u0142 si\u0119 przekona\u0107 i wszyscy wsiedli\u015bmy na konie. Tylko Sandra wypu\u015bci\u0142a Dragetulla i wspi\u0119\u0142a si\u0119 na jego grzbiet.
\nDragetull, gotowy do drogi? Zapyta\u0142a Alloy klepi\u0105c smoka po karku.
\nDraaa! Zarycza\u0142 weso\u0142o tamten prostuj\u0105c skrzyd\u0142a do lotu.
\nWszyscy gotowi? Wio! Zakomenderowa\u0142a Elena jad\u0105ca z przodu na Pegastorm. Klacz z g\u0142o\u015bnym r\u017ceniem wystartowa\u0142a, a za ni\u0105 ca\u0142e stado. Na tyle lecia\u0142 dostojnie Dragetull, jak legendarny ryce\u017c.
\nKonna jazda wszystkim si\u0119 nam podoba\u0142a. Ariana \u015bmia\u0142a si\u0119 weso\u0142o i \u015bciga\u0142a z Lilk\u0105 i Maxem. Moja kuzynka prowadzi\u0142a. Ja nie mia\u0142em ochoty na wy\u015bcig, wi\u0119c postanowi\u0142em pogada\u0107 z siostr\u0105.
\nJak tam w profesorskiej pracy? Zagai\u0142em podje\u017cd\u017caj\u0105c bli\u017cej jej Thundercolta.
\nJak poszed\u0142e\u015b, musia\u0142am wyda\u0107 manamony jeszcze dwum osobom. Arianie i jakiemu\u015b rudzielcowi. Odpowiedzia\u0142a.
\nEjj! To mnie nie chcia\u0142a\u015b da\u0107 startera zwyk\u0142ego, a im da\u0142a\u015b? Zapyta\u0142em udaj\u0105c obra\u017cenie. Sierra tylko za\u015bmia\u0142a si\u0119, znaj\u0105c moje sztuczki.
\nNie mia\u0142am ich jeszcze wtedy. Zreszt\u0105, co\u015b nie tak z Reksem? Zapyta\u0142a figlarnie.
\nNiee, no we\u017a. Odpowiedzia\u0142em g\u0142aszcz\u0105c psiaka, kt\u00f3ry siedzia\u0142 przedemn\u0105.
\nNo wi\u0119c sam widzisz. Sierra przeci\u0105gn\u0119\u0142a si\u0119 leniwie.
\nJak z mam\u0105? Zapyta\u0142em.
\n\u0179le, ale podobno s\u0105 poprawy. Toksyny s\u0105 neutralizowane. Odpowiedzia\u0142a siostra.
\nTo dobrze. Wezdchn\u0105\u0142em z ulg\u0105.
\nNagle us\u0142yszeli\u015bmy g\u0142o\u015bne r\u017cenie. Gwa\u0142townie obruci\u0142em g\u0142ow\u0119 czuj\u0105c b\u00f3l w szyii i zobaczy\u0142em, \u017ce Pegastorm Tatsuo stan\u0119\u0142a wbijaj\u0105c kopyta w ziemi\u0119. Smok ex mistrzyni tak\u017ce wyl\u0105dowa\u0142 z warkotem.
\nCo jest? Zapyta\u0142em taty, kt\u00f3ry tylko roz\u0142o\u017cy\u0142 bezradnie r\u0119ce.
\nPatrzcie tam! Zawo\u0142a\u0142a nagle Electra wskazuj\u0105c palcem co\u015b nad naszymi g\u0142owami.
\nSpoj\u017ca\u0142em w g\u00f3r\u0119, przetar\u0142em oczy, jeszcze raz spoj\u017ca\u0142em i zawo\u0142a\u0142em.
\nNie m\u00f3wcie, \u017ce to znowu oni!
\nObawiam si\u0119, \u017ce tak niestety jest. Liderka w snowstar przygryz\u0142a wargi.
\nNie damy si\u0119! Zack zacisn\u0105\u0142 pi\u0119\u015bci.
\nHmmm, co ty mo\u017cesz potrafi\u0107? Zastanowi\u0142em si\u0119 kieruj\u0105c manapedi\u0119 na mojego wie\u017cchowca.
\nThundercolt, manamon ko\u0144 typu \u015bwi\u0119to elektrycznego, wy\u017csza forma Uniclouda. Zabicie Thundercolta jest karane \u015bmierci\u0105. Krew tego manamona ma w\u0142a\u015bciwo\u015bci lecznicze, aczkolwiek tylko wtedy, gdy Thundercolt odda j\u0105 dobrowolnie. W trakcie biegu mo\u017ce rozwin\u0105\u0107 pr\u0119dko\u015b\u0107 1000 km\/h dzi\u0119ki \u0142adunkom elektrycznym.
\nSpoj\u017ca\u0142em jeszcze w ekran by zobaczy\u0107 prawdopoobne ataki manamona. Tym czasem na ziemi wyl\u0105dowa\u0142y 3 gryfy, sk\u0142adaj\u0105c skrzyd\u0142a. Na ich plecach siedzia\u0142y wojowniczki z Werewolfsyrem wyszytym na ubraniach.
\nOne s\u0105 od Alegrii! Zawo\u0142a\u0142 zgrszony Davidson.
\nW imieniu naszej pani Alegrii mamy was zabi\u0107! Zawo\u0142a\u0142y Gromko kobiety. Humbabangi, chrupanie! Zawo\u0142a\u0142y.
\nHmmm. Sprubujmy. Thundercolt, stalowy r\u00f3g w jednego! Zawo\u0142a\u0142em.
\nKo\u0144 z g\u0142o\u015bnym, bojowym r\u017ceniem potrz\u0105sn\u0105\u0142 \u0142bem. R\u00f3g si\u0119 tam znajduj\u0105cy zab\u0142yszcza\u0142 i wyd\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119. Thundercolt zaszar\u017cowa\u0142 na jednego z gryf\u00f3w, uderzaj\u0105c go w brzuch.
\nI wtedy sta\u0142o si\u0119 co\u015b dziwnego. \u015awiat zatrzyma\u0142 si\u0119 na u\u0142amek sekundy, niczym w filmowej stopklatce. Widzia\u0142em zatrzymanego w akcji Humbanga z rozwartym dziobem, eksponuj\u0105cego swoje wielkie z\u0119biska, kt\u00f3rych nie powinno tam nawet by\u0107. Widzia\u0142em pochylon\u0105 Pegastorm z wycelowanym we\u0144 rogiem, asz nagle, b\u0142ysk. I lecia\u0142em. W d\u00f3\u0142, w d\u00f3\u0142, bez ko\u0144ca w d\u00f3\u0142, przed oczami maj\u0105c dalej t\u0105 sam\u0105 scen\u0119, w tkim samym po\u0142o\u017ceniu, nic si\u0119 nie zmienia\u0142o.
\nPoderwa\u0142em si\u0119 nagle, bior\u0105c g\u0142o\u015bny oddech. Le\u017ca\u0142em w \u0142\u00f3\u017cku. \u017be co, za raz? Zastanowi\u0142em si\u0119 przez chwil\u0119. Widzia\u0142em normalne, hotelowe otoczenie. 2 \u0142\u00f3\u017cka, drzwi do \u0142azienki, kinkiety na suficie, wszystko zdawa\u0142o si\u0119 zwyczajne. Czyli to wszystko by\u0142o, snem? Zastanowi\u0142em si\u0119 przez chwil\u0119, po czym roze\u015bmia\u0142em cicho. No tak, w nocy ogl\u0105da\u0142em film "Shadow organization, historia na faktach" i pewnie od tego zebra\u0142y mi si\u0119 tak dziwne, my\u015bli.
\nReszt\u0119 nocy przele\u017ca\u0142em we wzgl\u0119dnym spokoju, rano opowiadaj\u0105c sen Lily, kt\u00f3ra zkwitowa\u0142a to krutkim wiedzia\u0142am, \u017ce nie jeste\u015b normalny, Luke.
\nPo zjedzeniu \u015bniadania zacz\u0119li\u015bmy zastanawia\u0107 si\u0119, co dalej. Po\u017cegnali\u015bmy si\u0119 z Zackiem, kt\u00f3ry zmierza\u0142 w kierunku Oriandy. Max i Ariana te\u017c odeszli ju\u017c wcze\u015bniej, wczesnym rankiem w stron\u0119 Avalette. My jednak z Lilk\u0105 mieli\u015bmy jeszcze 1 plan, odwiedzi\u0107 wiosk\u0119 Hansha i s\u0142ymne kasyno, kt\u00f3re przez ostatnie lata znacznie si\u0119 rozros\u0142o.
\n– To jak, idziem? – Zapyta\u0142a moja kuzynka, gdy stali\u015bmy przy bramie Hazeldale.
\n– Ano, komu w drog\u0119, temu czas. – Odpar\u0142em weso\u0142o, przekraczaj\u0105c przej\u015bcie.
\nCo by nie m\u00f3wi\u0107, ale Skien path by\u0142a miejscem \u0142adnym. Ma\u0142e jeziorko na p\u00f3\u0142nocnym zachodzie ciekawie komponowa\u0142o si\u0119 z wszechobecn\u0105 ro\u015blinno\u015bci\u0105 tego terenu oraz przypadkowymi, lub nie Manamonami w tle. A to jaka\u015b Eagala przelecia\u0142a szypko, tworz\u0105c rozmazany ruch, a to jakie\u015b drzewo poruszy\u0142o si\u0119 w g\u0119stwinie ujawniaj\u0105c, \u017ce jest Sapplem, czy przez wod\u0119 przeskakiwa\u0142 Tadder. A\u017c mi\u0142o si\u0119 na to patrzy\u0142o. My jednak nie zamie\u017cali\u015bmy podziwia\u0107 natury, gdysz do\u015b\u0107 spieszno by\u0142o nam do wioski, a do przej\u015bcia by\u0142 jeszcze Mineruff Tunnel. To znaczy, nie trzeba by\u0142o nim przechodzi\u0107, bo od dawna istnia\u0142a prze\u0142\u0119cz, lecz, jak zwiedza\u0107 Tangeri\u0119, to zwiedza\u0107, prawda? Takie mieli\u015bmy nastawienie, wi\u0119c tak te\u017c postanowili\u015bmy zrobi\u0107.
\n– Wiesz co ci powiem? – Zagadn\u0105\u0142em do Lily, grzebi\u0105cej w telefonie.
\n– Mhm? – Odpar\u0142a, ledwo podnosz\u0105c g\u0142ow\u0119 z nad ekranu.
\n– Mo\u017ce zaczn\u0119 pisa\u0107 scenariusze filmowe czy co\u015b, z moj\u0105 wyobra\u017ani\u0105? – Rzuci\u0142em z u\u015bmiechem, co spowodowa\u0142o tylko jej parskni\u0119cie.
\n– Taak taak. A potem staniesz si\u0119 s\u0142ymniejszy od Pattryka Wegi, b\u0119dziesz lata\u0107 prywatnym odrzutowcem, i, –
\nPrzerwa\u0142a, nas\u0142uchuj\u0105c. Na drodze panowa\u0142a, \u017ce tak to powiem normalna cisza, czyli okazjonalne d\u017awi\u0119ki manamon\u00f3w, \u015bpiew ptak\u00f3w, czy szemranie wody.
\n– Co jest? – Zapyta\u0142em, lecz dziewczna tylko przy\u0142o\u017cy\u0142a palec do ust i wskaza\u0142a gdzie\u015b, na lewo.
\nObr\u00f3ci\u0142em g\u0142ow\u0119 zaciekawiony. Pocz\u0105tkowo wszystko wydawa\u0142o mi si\u0119 naturalne. Drzewa, a w\u0142a\u015bciwie krzaki, \u015bpi\u0105cy Leonra w ich cieniu, nic specjalnego. Lecz wtedy us\u0142ysza\u0142em to, o co chodzi\u0142o wcze\u015bniej mej szanownej kuzynce. Niski, podobny do warkotu d\u017awi\u0119k, przypominaj\u0105cy nie co, no w\u0142a\u015bnie. Co\u015b mi to m\u00f3wi\u0142o, tylko co?
\n– \u017be co do? – Zapyta\u0142em, zni\u017caj\u0105c g\u0142os.
\n– A bo ja niby wiem, tak? – Odpar\u0142a Lily, nas\u0142uchuj\u0105c dalej.
\nD\u017awi\u0119k powt\u00f3rzy\u0142 si\u0119, a po nim rozleg\u0142 si\u0119 st\u0142umiony g\u0142os.
\n– \u015awietnie, Lonar! Teraz taran! –
\nChwila ciszy, st\u0142umiony d\u017awi\u0119k uderzenia i kolejne warkni\u0119cie, ewidentnie z niezadowolenia jakiego\u015b Manamona.
\nPopatrzyli\u015bmy na siebie i bez s\u0142owa doszli\u015bmy do tego samego wniosku. Ostro\u017cnie udali\u015bmy si\u0119 w stron\u0119, z kt\u00f3rej dobiega\u0142y d\u017awi\u0119ki walki. Ju\u017c po chwili naszym oczom ukaza\u0142 si\u0119 \u015bredniego wzrostu ch\u0142opak, ubrany w typowy, trenerski str\u00f3j, czyli koszulka z krudkim r\u0119kawkiem, dresowe spodnie pewnie z tego samego kompletu i br\u0105zowe traperopodobne buty z Mananetami. Przed nim sta\u0142 dostojny stw\u00f3r przypominaj\u0105cy lwa, kt\u00f3rego pysk wyra\u017ca\u0142 niesamowity spok\u00f3j. Troch\u0119 dalej natomiast znajdowa\u0142o si\u0119 to, co tak gniewnie prycha\u0142o. Na pierwszy rzut oka, Manamon przypomina\u0142 \u017cubra o grubej sk\u00f3rze i zakr\u0119conych rogach. Mia\u0142 jednak nietypowy kolor. To znaczy, cho\u0107 jego sk\u00f3ra by\u0142a br\u0105zowa, to rogi i kopyta by\u0142y bia\u0142e. Tak samo bia\u0142y by\u0142 brzuch, cho\u0107 naturalnie te cz\u0119\u015bci cia\u0142a tego stwora powinny by\u0107 czarne.
\n– \u017be co on tutaj robi? – Zapyta\u0142em samego siebie, wyci\u0105gaj\u0105c manapedi\u0119.
\n– Teruffalo, Manamon bizon typu ziemnego. Cho\u0107 za zwyczaj na to nie wygl\u0105da, Teruffalo potrafi rozwin\u0105\u0107 niezwyk\u0142\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107. Gdy biegnie po p\u0142askim gruncie, wydaje si\u0119, jakby wwierca\u0142 si\u0119 w grunt. Jego rogi s\u0105 \u015bwietn\u0105 broni\u0105, ale i narz\u0119dziem do kopania w ziemi. – <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Haaaa, spodziewa\u0142 si\u0119 kto\u015b mnie tutaj? Pewnie ju\u017c nie. No to co, w\u0142a\u015bnie jestem i macie, po za raz, roku czy dw\u00f3ch? Bez znaczenia. Jest? Jest. Zw\u0105dpili\u015bcie jak \u015bmiercio\u017cercy w Valdemara? No to macie problem. A teraz, czyta\u0107!<\/p>\n","protected":false},"author":308,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,1],"tags":[],"class_list":["post-3","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-podroz-po-tangerii","category-uncategorized","entry"],"elten_commentscount":1,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/308"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":395,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3\/revisions\/395"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}