Czasem widzisz go, gdy robi si\u0119 \u017ale. Czarne chmury k\u0142\u0119bi\u0105 si\u0119, tworz\u0105c mgliste, nieznane do t\u0105d kszta\u0142ty. Czasem jest on bli\u017cej, innym zn\u00f3w razem oddala si\u0119, b\u0119d\u0105c jedynie cienk\u0105 lini\u0105 gdzie\u015b, w oddali. Nawet tak cienk\u0105, \u017ce prawie niewidoczn\u0105, wi\u0119c \u0142atw\u0105 do przeoczenia, zapomnienia. Ale s\u0105 te\u017c chwile, w kt\u00f3rych mroczny horyzont zda\u017ce\u0144 jest jedynym, co widzisz, co czujesz, co odczuwasz.
\nNiekt\u00f3rzy padaj\u0105 ofiar\u0105 horyzontu. Widz\u0105 tylko jego mg\u0142y, s\u0142ysz\u0105 tylko jego wiatry, czuj\u0105 tylko metaliczny, burzowy zapach zwiastuj\u0105cy nadci\u0105gaj\u0105ce z\u0142o. Ludzie tedy, za\u015blepieni mrocznym horyzontem zda\u017ce\u0144 chc\u0105, by znikn\u0105\u0142 z ich pola widzenia. Chc\u0105, by wiatr przesta\u0142 wia\u0107. Chc\u0105, by burza odesz\u0142a. Dlatego te\u017c robi\u0105 wszystko co w ich mocy, by si\u0119 od niego oddali\u0107. Lecz prawd\u0105 jest, \u017ce niewa\u017cne co, jak, gdzie robimy, mroczny horyzont zda\u017ce\u0144 zawsze b\u0119dzie widoczny. Czy to na granicy, czy tu\u017c, przed nami. Jest to tak pewne jak to, \u017ce dzie\u0144 ma 24 godziny, a rok 365 dni. Tak samo pewne, jak rozpadaj\u0105ce si\u0119 przyja\u017anie, \u0142\u0105cz\u0105ce si\u0119 pary, \u015bmier\u0107 starc\u00f3w i nowe narodzenie si\u0119 niemowl\u0105t.
\nON zawsze czeka na okazj\u0119, tak, jak czeka z\u0142a pogoda, by zacz\u0105\u0107 smaga\u0107 planet\u0119 Ziemi\u0119 swoimi piorunami, lodowatymi deszczami, czy gradowymi kulami. Tak samo mroczny horyzont zda\u017ce\u0144. Czasem przez lata u\u015bpiony, ale tak na prawd\u0119 przyczajony, niczym pantera w buszu. Po woli zbli\u017ca si\u0119 w kierunku swojej ofiary na tyle szypko, by nieszcz\u0119\u015bnik zdawa\u0142 sobie spraw\u0119 z tego, \u017ce co\u015b jest nie tak, lecz na tyle po woli, by nie spowodowa\u0107 gwa\u0142townego wybuchu i reakcji obronnej, kt\u00f3ra, kto wie, mo\u017ce i oddali\u0142a by go z gry na jaki\u015b czas? Nie na zawsze, to pewne, lecz na d\u0142ugie lata? Jest to jak najbardziej mo\u017cliwe.
\nGdyby kto\u015b si\u0119 teraz zapyta\u0142, czym tak w\u0142a\u015bciwie jest mroczny horyzont zda\u017ce\u0144, nie ma na to jednoznacznej odpowiedzi. Jest on wszystkim i niczym. Jest b\u00f3lem, wojn\u0105, cierpieniem, zdrad\u0105, g\u0142odem, niesprawiedliwo\u015bci\u0105, \u015bmierci\u0105, nienawi\u015bci\u0105, zawiera w sobie tyle emocji, tyle zachowa\u0107\u0144, tyle problem\u00f3w i potrzeb, tyle cierpie\u0144 zas\u0142u\u017conych oraz tych, kt\u00f3re zda\u017cy\u0107 si\u0119 nie powinny. Najgorsz\u0105 z prawd jest jednak to, \u017ce ON musi by\u0107, by zachowa\u0107 balans, by zachowa\u0107 r\u00f3wnowag\u0119 \u015bwiata. On jest nizym Yang, czasem wypierany przez ciep\u0142o s\u0142o\u0144ca i \u0142agodnego wiaterku nadzieji, mi\u0142o\u015bci, szcz\u0119\u015bcia, zadowolenia Jina. Czasem na g\u00f3rze jest Jin, czasem Yang. A czasmem, o zgrozo, dzia\u0142aj\u0105 razem. Gdy jeste\u015b \u017co\u0142nierzem i zabijasz za ojczyzn\u0119 \u0142\u0105czysz w sobie mroczny horyzont zda\u017ce\u0144 oraz ciep\u0142o nadzieji. Dzia\u0142asz s\u0142ysz\u0105c ryk wichru i widz\u0105c czarne, k\u0142\u0119biaste chmury, lecz po mi\u0119dzy chmurami wida\u0107 przeb\u0142yski s\u0142onecznych promieni, a w uszach, przez wiatr przebije si\u0119 czasem \u015bpiew s\u0142owika, trajkotanie pasikonika, czy delikatny szum ciep\u0142ego zefirka. Wtedy to wszystko si\u0119 \u0142\u0105czy w jednej sprawie.
\nCzy mo\u017cna zniszczy\u0107 mroczny horyzont zda\u017ce\u0144? Oczywi\u015bcie, \u017ce tak. Lecz je\u015bli zniszczymy to, zniszczymy wszystko. Nie ma z\u0142a bez dobra, a dobra bez z\u0142a. Nie ma nienawi\u015bci bez mi\u0142o\u015bci, czy mi\u0142o\u015bci bez nienawi\u015bci. W\u0142a\u015bciwszym pytaniem jest, czy mo\u017cna obroni\u0107 si\u0119 przed mrocznym horyzontem zda\u017ce\u0144? I na to pytanie odpowied\u017a tak\u017ce jest twierdz\u0105ca. Gdy jeste\u015b czujny, zd\u0105\u017cysz zobaczy\u0107 nadci\u0105gaj\u0105ce chmury i si\u0119 na przybycie tych go\u015bci przygotowa\u0107. Niezawsze je odepchniesz, ale czasem si\u0119 to uda. Pami\u0119taj tylko, by przed nimi nie ucieka\u0107. Przed NIM nie da si\u0119 uciec, gdysz strach jest dla niego tym, czym dla ciebie wykwintna kolacja w drogiej restauracji.
\nCzy mroczny horyzont zda\u017ce\u0144 jest nam potrzebny? Och, oczywi\u015bcie, \u017ce tak! Powoduje on tyle problem\u00f3w, ile sam rozwi\u0105zuje, ale taki jest mechanizm \u015bwiata. Pomy\u015blcie, jakie \u017cycie by\u0142o by nudne, gdyby wszystko by\u0142o by takie proste, takie liniowe.
\nJedyne, o czym nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, to to, \u017ce mroczny horyzont zda\u017ce\u0144 jest zawsze widoczny. A to, czy poddasz si\u0119 jego wichrom i chmurom, to ju\u017c twoja decyzja.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Czasem widzisz go, gdy robi si\u0119 \u017ale. Czarne chmury k\u0142\u0119bi\u0105 si\u0119, tworz\u0105c mgliste, nieznane do t\u0105d kszta\u0142ty. Czasem jest on bli\u017cej, innym zn\u00f3w razem oddala si\u0119, b\u0119d\u0105c jedynie cienk\u0105 lini\u0105 gdzie\u015b, w oddali. Nawet tak cienk\u0105, \u017ce prawie niewidoczn\u0105, wi\u0119c \u0142atw\u0105 do przeoczenia, zapomnienia. Ale s\u0105 te\u017c chwile, w kt\u00f3rych mroczny horyzont zda\u017ce\u0144 jest jedynym,… Czytaj dalej Mroczny horyzont zda\u017ce\u0144, creepy pasta.<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":308,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[],"tags":[],"class_list":["post-369","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","entry"],"elten_commentscount":1,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/369","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/308"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=369"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/369\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=369"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=369"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/patesopowiadania.s.elten.blog\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=369"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}